Zapalenie układu moczowego to infekcja dolnych dróg moczowych. Choroba ta dotyka najczęściej kobiety ze względu na anatomiczne różnice, krótka cewka moczowa ułatwia bakteriom dostęp do pęcherza. Głównym czynnikiem etiologicznym jest bakteria Escherichia coli pochodząca z jelita grubego.
Przyczyny
Na infekcje podatne są głównie kobiety, szczególnie w sezonie letnim. Czynniki ryzyka obejmują:
- złą higienę intymną
- noszenie syntetycznej, nieprzewiewnej bielizny
- noszenie mokrego stroju kąpielowego przez dłuższy czas
- siadanie na zimnej powierzchni
- częste stosunki seksualne (tzw. „zapalenie miesiąca miodowego”)
- osłabiona odporność organizmu
Objawy
Do typowych objawów zapalenia pęcherza należą:
- częste oddawanie moczu (niekiedy tylko kilka kropel)
- zmiany w moczu, zmętnienie, nieprzyjemny zapach, ciemny kolor
- pieczenie i ból przy oddawaniu moczu
- uczucie parcia na pęcherz
- obecność krwi w moczu
- bóle dolnej części brzucha
- stan podgorączkowy, nudności, wymioty
Leczenie
Diagnozę potwierdza ogólne badanie moczu i posiew na określenie rodzaju bakterii. Zakażenia niepowikłane leczy się antybiotykami lub preparatami z furagginą przez 6–10 dni.
Zaleca się:
- zwiększenie podaży płynów (2,5–3 litry dziennie)
- uzupełnienie diety o witaminę C (zakwasza mocz, hamując wzrost bakterii)
- rezygnację z kawy i alkoholu
- utrzymanie ciepła w okolicach nerek i pęcherza
- żurawinę, naturalny środek zapobiegający przyleganiu bakterii do ścian pęcherza
Zakażenia powikłane (z gorączką, bólem w okolicach nerek) wymagają szerszej diagnostyki, dodatkowych badań laboratoryjnych i obrazowych, oraz intensywniejszego leczenia pod kontrolą lekarza.