Nadżerka to powszechny problem ginekologiczny. Jest to ranka powstająca w tkance nabłonkowej o barwie czerwonej i powierzchni chropowatej. Zazwyczaj rozwija się na zewnętrznych częściach szyjki macicy. Najczęściej dotyka kobiety w wieku 20–35 lat, głównie z powodu zaburzeń hormonalnych oraz stanów zapalnych.
Medycyna wyróżnia trzy rodzaje nadżerki:
- nadżerka prawdziwa – może być groźna w kontekście rozwoju raka
- nadżerka przednowotworowa – towarzyszy wirusowi HPV
- erytroplakia – uszkodzenie nabłonka gruczołowego
Przyczyny
Nadżerka wynika z kilku czynników:
- stanów zapalnych szyjki macicy
- infekcji wirusowych (w tym HPV)
- urazów mechanicznych
- wczesnej inicjacji seksualnej
- zaburzeń hormonalnych
- chorób wenerycznych
Objawy
Objawy mogą być niejednoznaczne i często długo pozostają niezauważone. Pacjentki zgłaszają upławy (barwy białej lub żółtej), plamienie po stosunku oraz bóle podbrzusza.
Leczenie
Diagnoza wymaga cytologii oraz kolposkopii – badań dostępnych w każdym gabinecie ginekologicznym. U młodszych kobiet stosuje się:
- elektrokoagulację – usunięcie tkanki prądem elektrycznym
- krioterapię – wymrożenie zmienionej tkanki
- fotokoagulację – leczenie laserem
Proces gojenia trwa 2–4 tygodnie. Regularne badania ginekologiczne (cytologia co 3 lata) są kluczowe dla wczesnego wykrycia nadżerki i zapobiegania jej powikłaniom.