Przebarwienia skóry stanowią problem dla rosnącej liczby osób. Ich rozwojowi sprzyja promieniowanie UV obecne nawet w pochmurne dni. Niedostateczne stosowanie filtrów przeciwsłonecznych przez cały rok zwiększa ryzyko. Pigmentacja nadmiernie intensywnego koloru może być też skutkiem przyjmowania niektórych leków, stosowania kosmetyków lub chorób ogólnych.
Przyczyny przebarwień
Wiele kobiet doświadcza ostudy (melazmy) podczas ciąży lub przy stosowaniu antykoncepcji hormonalnej. Wody perfumowane zawierające bergamotkę mogą wywoływać charakterystyczne przebarwienia na szyi i dekolcie.
Choroby internistyczne takie jak cukrzyca, zaburzenia tarczycy, niewydolność nerek i marskość wątroby generują rozsiane przebarwienia.
Melanoza cieplna dotyka osób korzystających z koców elektrycznych i urządzeń grzewczych. Przebarwienia pozapalne częściej występują u osób o wyższym fototypie skóry, po trądziku, oparzeniach czy ukąszeniach owadów.
Przebarwienia polekowe
Znaczną grupę stanowią zmiany wywoływane lekami:
- antybiotyki tetracyklinowe
- chinolony i sulfonamidy
- diuretyki
- leki przeciwcukrzycowe
- leki neuropsychiatryczne
- żele przeciwbólowe z ketoprofenem stosowane na skórę (mogą pozostawiać trwałe ślady nawet miesiące po zastosowaniu)
Leczenie i profilaktyka
Terapia przebarwień obejmuje peelingi lekarskie (chemiczne i fizyczne) oraz zabiegi medycyny estetycznej takie jak laseroterapia czy mezoterapia z preparatami rozjaśniającymi.
Podstawą profilaktyki pozostaje rygorystyczne stosowanie filtrów SPF, minimum SPF 30 na co dzień, SPF 50 w okresie letnim i po zabiegach estetycznych. Filtr należy stosować przez cały rok, nie tylko latem.
Dobór postępowania zaczyna się od ustalenia rodzaju przebarwienia. Zobacz, na czym polega leczenie przebarwień u dermatologa.